Naar huis

Het was de bedoeling om de vakantie af te sluiten in Bergharen, daar waar mooie kampeer herinneringen liggen.

Gelukkig had ik van te voren gemaild, het bleek dat C en R net zelf op vakantie gingen. Dus besloten we elkaar te treffen in Luxemburg op camping Kockelscheuer.

Een prima camping dicht bij de snelweg en Luxemburg stad met net sanitair. Ook hier weer overal wifi.

Alleen de camping is van twaalf tot twee gesloten dus toen we om half een aan kwamen konden we aansluiten in de rij en anderhalf uur wachten.

Het blijkt deze maandag een feestdag in Luxemburg te zijn, de verjaardag van de groothertog. Nadat we de caravan op haar plaats hadden gezet merkte we dat alle winkels waren gesloten en ook menige benzine pomp. Gelukkig vonden we er nog een want tanken tegen €1,20 is toch wel iets leuker.

Om vijf uur arriveerde C en R, een emotioneel weerzien. Een bijzondere avond met mooie gesprekken volgde, tussendoor zorgde we samen voor een ratjetoe aan eten en waste snel af. Er was zoveel te vertellen dat we er echt tegen twaalven toen het al flink koud was een eind aan moesten breien. s'Morgens ontbeten we weer met elkaar en namen regen twaalven afscheid. We gaan snel naar Bergharen want er valt nog veel meer te delen.

Volgend doel: Zuid Limburg. Onderweg hebben we de korte broek verruild voor lange en slippers voor dichte schoenen. Net in Nederland viel ook direct de eerste bui.

We hebben de caravan op een Vekaco camping in Ransdaal neergezet. Volop ruimte, uitzicht en in een hoek een paar containers waar Polen in woonde. Deze camping liet de gemiddelde campingprijs weer stijgen en dan vergeet ik nog te vertellen dat er nog sprake was van een muntenautomaat bij douchen en afwassen.

Nadat hij stond zijn we direct naar het vliegveld Keulen/Bonn gereden. Ik wist dat daar alle Starbucks mokken van Duitsland te verkrijgen waren en zo dichtbij kwamen we voorlopig niet meer.

Op de terugweg zijn we het centrum van Heerlen ingereden waar we bij een Griek hebben gegeten.

Woensdagmorgen, na een onrustige nacht is het dan toch tijd om op te staan. Marcel maakt de caravan uitpak klaar, haalt vers brood en we ontbijten als een van de weinige keren binnen in de caravan. Het is tijd om ons kleine wereldje te gaan verlaten en naar huis te gaan.

We hebben de gemiddelde leeftijd de afgelopen weken flink naar beneden gehaald evenals de gemiddelde weken dat mensen op pad waren.

Wie weet wat er ooit toch nog inzit. Eerst maar eens terug naar de werkelijkheid: morgen is het prikdag en volgende week controle.

Car

Noordelijker

In Pont-de-Vaux vertrekken we zondagmorgen. In de tussentijd is het prachtig weer dus geen rede om alvast noordelijker te rijden.

Vrijdag rijden we via een omweg naar Macon, eten daar een ijsje en kijken wat rond. Marcel gaat 

s middags het zwembad in wat nog best wel koud is.

Zaterdag is er een dorpsfeest, als we laat in de middag voor de boodschappen even gaan kijken zijn ze pas aan het opbouwen, we vinden het wel best al die herrie die tot diep in de nacht heel ver weg zacht hoorbaar zal zijn.

Zondagmorgen stellen we de routeplanner in op Luxemburg zonder tolwegen, daar hebben we maandagavond een afspraak. Tot twee keer toe geeft hij aan dat hij een iets snellere route weet, wij laten ons verrassen.

En zo rijden we toch nog ongepland weer richting de Vogezen.

Onderweg zien we een motoraanhangwagen waar een vouwtent in zit. De eigenaar prijst hem aan, M. kwijlt en ik weet zeker dat dat nooit realiteit zal worden.

In Plombieres de Bains overnachten we op camping du Fraiteux een mooie kleine camping met 35 plaatsen om te onthouden. Ook hier halen we de gemiddelde leeftijd weer flink naar beneden zowel in leeftijd als tijd onderweg. 8 weken op pad is heel gewoon en zodra het hoogseizoen afgelopen is gaat de golf nog maals. Ik moet er niet al te lang over nadenken want dan wordt ik verdrietig, wie weet kan het toch nog een paar keer.

s'Avonds laten we de boodschappen in de koelkast zitten en rijden we het dorp in in de hoop een Flammenkuchen te scoren, het wordt een smaakelijke pizza op een terras waar de serveerster/kok het nu al niet aan kan. Voor Flammenkuchen moet je oostelijker zijn.

Ardeche

En dan zijn we opeens een paar dagen verder.....

Het is heerlijk weer in de Ardeche. 

Maandag moeten we helemaal naar Bollene rijden om een nieuw instaptrapje te bemachtigen. Niet echt een stabiel stapje waar we lang mee zouden doen maar voor komende week zijn we gered. Oppassen met in en uitstappen. We bellen de dealer dat we de caravan nog een paar dagen langer willen huren, geen zin om naar huis te gaan en te wachten totdat ...

Ik twijfel of ik nog een keer in een kano zal stappen, deze camping ligt aan de Ardeche en elke ochtend brengt een busje je naar het vertrekpunt. Na een nachtje slapen weet ik het zeker: 6 of 8 uur in een kano is niet reeel met de pijn in mn hand.

Dinsdag rijden we de toeristische route naar Vallon-Pont-d'Arc de Georges de L'Ardeche. Bij de uitkijkpunten stap ik uit de auto terwijl M. "oppast"

Heerlijk om gewoon overal te kunnen stoppen terwijl er toch beperkte parkeergelegenheid is. Het is in deze periode gezellig druk.

In Vallon-Pont-d'Arc lopen we wat rond, terassen staan klaar maar maar enkele zijn licht gevuld. 

We lunchen en rijde via Barjac terug naar de camping. Onderweg kopen we nog wat groenten en fruit en zien alsnog lavendelvelden die hier of nu wel in volle bloei staan.

Woensdag zitten we lekker voor de caravan in het zonnetje. Werken de Starbucks bekerlijst bij en lezen wat. 's Middags doen we nog wat boodschappen en scoren een voorraad Confid de Canard, anders ben je tenslotte niet in Frankrijk geweest.

Als het voetbal begint lopen we naar het restaurant om daar te kijken. M. vindt het echter al snel te druk en Jack van Gelder op radio 1 brengt via de internet radio app uitkomst. (Ideaal op deze camping gewoon wifi op de plaats) Het voordeel is dat we direct kunnen koken en eigenlijk heeft dit ook wel wat.

Ik heb een slechte nacht en slaap bijna niet. Toch gaan we zoals gepland donderdagmorgen rijden.

Het einddoel voor vandaag is camping aux Rives du Soleil in Pont-de-Vaux een aanrader overigens ook als doortrekcamping op weg naar het zuiden.

Mooie plekken en zelfs aangekoppeld overnachten is op een apart gedeelte mogelijk, zwembad, gezellig restaurant en zelfs een frietkar.

De routeplanner stuurt ons flink binnendoor en wij volgen. Tussen de middag eten we warm tesamen met vrachtwagenchauffeurs bij een Les Routers. Ook dat is Frankrijk.

Het weer is nog steeds prima, de gehele weg kunnen we met open kap rijden.

Car

Weekend

Zaterdag hobbelen we met open auto richting Marseille, een aantal kilometers tolweg om de ergste drukte kwijt te zijn en vervolgens weer route Nationale. We komen al tijdig aan op camping Le Devancon in Peynier. Op deze camping lukt het niet om de caravan zelf op zn plaats te krijgen. Als we de buren (die s avonds dronken zijn) vragen te helpen vertellen ze ons eerst dat ze dat normaal niet doen. Toch helpen ze vervolgens direct.

Voorlopig is het nog snik heet maar als we naar de weersvoorspelling kijken staat nu ook hier heel de zondag regen gepland.

In de namiddag rijden we naar Marseille om daar in het centrum bij de haven de laatste mok van deze vakantie op te pikken. Ook France is nu binnen.

In een bij de camping omliggend dorpje stikt het van de terasjes waar je wat kan drinken maar eten ho maar.

We hebben geen zin meer om te gaan koken en alls we een pizzeria zien besluiten we er een mee naar de caravan te nemen. Eenmaal binnen vinden we het een beter idee als de kok ook de afwas doet. Achter elkaar worden ze vers voor ons gebakken.

De entourage is niet echt sfeervol maar de pizza's zijn heerlijk.

Als we terug zijn op de camping breekt M. het instap trapje. Voorlopig doet de wibbelige gereedschapskist even dienst als.....waar halen we een nieuwe vandaan voor de laatste dagen want maken is niet mogelijk gezien de scheve stand van de poten.

Als we s avonds buiten zitten mogen we meegenieten van de dronkenschap van de buurvrouw en het foeteren wat zij hierdoor op haar man doet.

's Nachts breekt het noodweer los, donder en bliksem en flinke herrie op het dak, we worden er beide wakker van maar slapen als we zeker weten dat allen daken dichtzitten ook weer in.

Omdat er zondag regen gepland is lijkt het ons beter om hem te gebruiken als rijdag ipv rustdag. In de Ardeche moet het de komende dagen weer mooi zijn dus rijden we s morgens al tijdig weg.

M. was er na al het gedonder van vannacht vroeg uit, hij hoopt dat we weg zijn voordat het weer gaat regenen en dat lukt ook.

Onderweg zien we maar een enkele drup. Koffie drinken onderweg met auto en caravan is een uitdaging. Nergens is plek om alles kwijt te kunnen en uiteindelijk wordt het een Mc Donalds op een industrieterrein. Onderweg bepaal ik pas weer welke camping het gaat worden.

Als we op camping des Gorges in Martin d'Ardeche aankomen is er plek zat. We worden direct ongevraagd (er fijn dit keer) geholpen door een aantal heren. De banaan moet zelfs gebruikt worden om de caravan recht op zn plaats te zetten.

M. is zo moe dat hij eerst in zn stoel een tukkie gaat doen.

Car

Drukke Cote d' Azur

Woensdag rijden we binnendoor in de hoop snelwegen te vermijden naar Monaco.

Van dik 25 jaar geleden weet ik me nog te herinneren dat het langs deze kust zo druk was en we uiteindelijk van "ellende" op een camping in Italie belandde. Het is alleen maar erger geworden.Overal  bebouwing en auto's. Je moet niet op zoek zijn naar een parkeerplek langs de kant van de weg want alles staat propvol.

Monaco waar net de grand prix heeft plaatsgevonden is een en al bebouwing en snelweg veelal dmv tunnels onder deze bebouwing. We plaatsen de auto in een parkeergarage en scoren bij de enige Starbucks in Monaco een "paar" mokken. Ik heb van te voren geinventarieseerd welke NL verzamelaars willen ruilen. Daarna lopen we nog wat rond, rijken bij de haven maar het is warm, druk en erg onrustig. We rijden binnendoor naar Vence, volgens een oude capitool een leuk oud stadje.

Daar dwalen we wat door de smalle straatjes in het oude centrum. Ondanks het prachtige weer zijn de terasjes leeg, de uitbaters lijken te wachten op dat wat in het hoogseizoen komen gaat.

In Grasse gaan we op zoek naar een volgens tripadvisor leuk restaurant. Als het gesloten is gaan we op een ander terras zitten om een hapje te eten.

Donderdagmorgen zitten we rustig voor de caravan zonder verdere plannen als ik zie dat sinds vandaag Nice mokken te koop zijn.....

Hmm daar zitten we wel heel dicht bij nu en dat is zeker in het begin heel mooi ruilmateriaal. Een mannier om aan niet meer te koop zijnde amerikaanse mokken te komen. 

Eerst rijden we naar de declathlon om voor de jongens speciale snorkelmaskers te halen. Die blijken ook een hit en uitverkocht maar de bedrijfsleider wil ons als hij hoort dat die Nederlanders ze mee willen nemen naar Thailand wel op een lijst zetten. Misschien komen ze s middags nog binnen en dan zal hij ons bellen.

Bij de Starbucks in Nice is nog geen mok in het schap te zien. Als we er naar vragen moeten we even wachten, de bedrijfsleider gaat boven kijken wat hij heeft.

Iets later komt hij met 2 dozen mokken aan waarvan er een naar ons gaat. Nog mooier ruil materiaal.

Ook in Nice is het heet, heel veel bebouwing en vooral erg druk. Wat wonen hier ook ontzettend veel mensen ongezond langs een snelweg. Daar is Overschie niets bij.

Iets van de kust is de Cote d Azur prachtig en in dit jaargetijde vol met bloemen maar de echte kust hoeft wat ons betreft niet. Stranden liggen overvol bij strandtentjes kan niet geparkeerd worden.

Als we vlak bij de camping zijn belt de Declathlon dat de maskers er zijn. Morgen weer een dag. Boodschappen doen en zitten op de camping.

Vrijdagmorgen doen we het rustig aan, verschonen de bedden waarmee we wel zo'n beetje al het huishoudelijk werk voor deze week hebben gehad. Heerlijk zo'n klein beperkt huishoudenm een werkster spaar je uit. Drie keer blazen en de caravan is schoon.

We rijden naar de Declathlon om de maskers op te halen. Daar realiseer ik me dat ik mijn tas niet bij me heb. Ik heb het vermoeden dat ik hem binnen heb laten staan en maak me er maar niet al te druk om, de camping waar we nu staan staan maar 40 passanten en komt vertrouwd over. Toch gaan we nadat er vast even getankt is voor morgen terug naar de camping.

De buurvrouw komt direct vertellen dat hij midden op tafel stond en ze hem maarbij hun binnen heeft gezet. Dat is onze beloning voor de tas op Kreta die we enige weken geleden naar een Russich stel hebben terugggebracht.

S morgens heb ik in de starbucks ruilgroep gemeld dat ik Nice mokken kan ruilen voor Amerikaanse die niet meer verkrijgbaar zijn en mn berichtenbox zit ontploft. Met dank aan het internet kaartje van Joe mobile kan ik wat leuke ruilafspraken maken, allemaal voor Amerikanen die niet meer verkrijgbaar zijn. M. houd het bij in een excel zodat we de afspraken thuis niet vergeten zijn.

De rest van de middag brengen we al lezend en schrijvend door. Voor het eerst valt het me nu ik in bikini zit op dat er tatoeage puntjes op mn lijf staan.

Het is nog steeds dik 30 graden maar de zon is weg. Vanaf het weekend wordt het weer hier in het zuiden wisselvallig, tijd om morgen op de caravan weer op te pakken.

Car

Dinsdag 10 juni

Het eerste stuk van de route Napoleon N 85 tot Vollone zou volgens de Anwb kaart niet geschikt zijn voor een auto met caravan. Vanaf Vollone zou het weer te doen zijn. Dinsdag rijden we hem dan ook tot iets ten oosten van Grasse. Prachtige rit door volop natuur met flink wat bochten. Onze eerste vakantie samen, toen nog slapend in hotel en in geval van nood een meegenomen tent, reden we hier ook. M. was het vergeten en gaat in ieder geval niet meer terug via deze weg zo heeft hij vandaag weer genoten van de hoogtes :)

Onderweg is het lastig stoppen met de caravan, parkeerplaatsen in Castellane zij verboden voor campers en caravans of te klein. Stadjes zijn echt niet meer ingericht op rondtrekkend verkeer.

Iets ten zuiden van Grasse, 7 km van de kust verwijderd zetten we de caravan neer op camping Parc des Monges een kleine anwb charme camping gelegen aan een riviertje.

Na wat boodschappen gedaan te hebben brengen we de middag al lezend door in de schaduw onder de bomen aan de rivier.

Car

Volonne en een rondrit op zoek naar lavendelvelden

Zondag maken we een rondrit van 120 km in de hoop lavendelvelden te zien. We zien ze zeker maar het blijkt voor volle bloei nog iets te vroeg in het seizoen te zijn.

We eten een wat verlate warme lunch in Banon op een typisch Frans pleintje en kijken wat rond in omliggende dorpjes. De temperatuur is inmiddels flink opgelopen dus we kleuren lekker in de open auto.

Maandag, tweede pinksterdag en de verjaardag van Mir doen we heel de dag weinig. We lezen waten genieten van de zon. M. dicht een paar emails die echt even gedicht moeten worden zodat ook deze regels weer uit zn kop kunnen.

Car

Vrijdag en zaterdag

Vrijdagmorgen loopt de camping zoals verwacht leeg, ook wij hangen de caravan weer achter deauto met  bestemming onbekend, koers zuid.

De eerste stuk van de route Napoleon wordt met caravans niet aanbevolen dus we nemen de N85 en belanden om een uur of drie iets ten zuiden van Sisteron in Volonne.

Een grote camping L'hippocampe aan de Durance waar ivm electriciteitsopwekking niet in gezwommen mag worden en waar gedurende de zomer heel wat mensen a € 54 per nacht kunnen verblijven. (volgens de info folder is een bandje om de arm verplicht, brrrr)

Met de acsi kaart is het tarief in het voorseizoen € 14 en daar voor verwarmen ze zelfs het zwembad.

Er is tegen betaling wifi op de plaatsen, alleen te gebruiken voor 2 aparaten en dan niet op hetzelfde moment.

Het is echt warm zaterdag en we besluiten niet al te veel te ondernemen. In de loop van de dag doen we wat boodschappen (we scoren een gegrilde kip dus vanavond de bekende camping salade met meloen, appel, paprika, kip, sla en een yoghurt sausje) en nemen een kijkje bij de Declaton waar volgens K. een speciale duikbril te koop zou zijn. Er blijkt verschil in grootte van de winkel te zijn en we worden verwezen naar 30 km verderop. Gaan we niet doen vandaag.

Als we terugkomen vinden we op de open auto die voorzien was van invalidekaart met slot (en die zie je echt niet over het hoofd) een briefje. Iemand die alleen naar de auto keek.

Het slapen gaat overigens steeds beter, het is dan ik mn pols voel anders zou je bijna vergeten dat we over drie weken thuis moeten zijn omdat de spuiten er weer in moeten.

Car

Alpe du Zes

Om iets over drieen horen we gerommel op de camping. De eerste fietsers kunnen starten vanaf 3.30. Wij draaiien ons nog een keer om.

De berg is vanaf vanmorgen afgesloten voor al het Nederlandse autoverkeer. M. wil veel voor me doen maar in een gondel no-way dus ga ik vandaag alleen naar boven.

M. brengt me met de auto naar het Oz station, de gondel is speciaal voor vandaag opem gegaan.

Twee dichte gondels brengen me naar Alpe d Huez, enkele honderden meters van de finisch.

Overal staan campers, vrachtauto's en auto's met partytenten opgesteld. Bij de finisch worden de fietsers en lopers over de finisch geschreeuwd om vervolgens weer af te dalen voor de volgende klim.

Na een tijdje pak ik de lift die me naar Huez brengt, hier vandaan loop ik naar beneden naar de bocht met het kerkje. Klappende mensen, zwoegende lopers en fietsers saamhorigheid niet in woorden te omvatten.

De temperatuur is inmiddels flink opgelopen en ik loop langs het parcours omhoog en neem de liften weer terug.

Om drie uur pikt M. me weer op. Op de camping bakken we een ei en stappen daarna samen weer in de auto naar Le Bourg.

M. heeft in de tussentijd de caravan gereorganiseerd en electrische aansluitingen nagelopen. Er bleek er een los te zitten en de stopcontacten en het belangrijkste de koelkast doet het weer.

In le Bourg lopen we naar de start en vervolgens een stuk het parcours op. We gaan op een muurtje naast een tweetal oudere mensen zitten die daar al vanaf 3.30 aanwezig waren. Vorig jaar hadden ze kinderen bij de finisch gemist, dat ging hun niet meer gebeuren met de bevoorrading. Het team stond een van de leden op te wachten voor de laatste beklimming. In tranen kwam hij aanrijden, voor de derde keer die dag een lekke band die vervangen was maar hij ging door.

Om kwart over vijf komen zij die nog een keer de berg gaan beklimmen (solidariteitsklim) in een grotere groep lang, op diverse punten zal gewacht worden zodat ze gezamelijk zullen finischen

Wij doen nog wat avond boodschapoen en gaan naar de camping om te koken. Om negen uur loopt de camping weer vol als zij die in Alpe d huez zijn geweest via de dan vrijgegeven weg terug komen.

Car